• Rouwverwerking
  • & Marianne
  • Healing Music
  • Nieuws
  • Valkuilen

Rouwverwerking

Je kent dat gevoel vast allemaal wel... op sommige momenten in je leven, en dat hoeft heus niet altijd een overlijden van een geliefde te zijn, lijkt het wel alsof de hele wereld gek geworden is.
''Waar maakt iedereen zich toch zo druk over?" vraag je je dan af.
'DIT! Kijk! Hier gebeurt iets... Dit is waar het om gaat in het leven!
Dit is zoveel belangrijker dan al dat gejaag waar iedereen mee besmet lijkt te zijn.

En je vraagt je dan af...
Die goedbetaalde baan.... wat stelt het voor?
Dat mooie huis... wordt ik daar nu echt gelukkig van?
Die allernieuwste mobiele telefoon met al die extra's... ach, wat doet het ertoe?

Jij ziet ineens dwars door alle schijn heen waar het werkelijk om gaat in het leven.

Op momenten dat je de beelden ziet van een tsunami die kustgebieden vernietigt, of van een vliegtuig dat zich in een flat boort, een auto die inrijdt op een groep mensen, of... dichter bij huis... wanneer een vriend, familielid of partner dodelijk ziek is, of overlijdt... dan besef je hoe fragiel het leven op Aarde is. Maar dan voel je je ineens ook weer verbonden met de kosmos, want: Want waarom gebeurt dit? Waar gaan die mensen naar toe? Je beseft dat het leven hier op Aarde wellicht maar een tussenstop is geweest van een reis door tijd en ruimte, waarvan wij slechts een fractie waarnemen.

Je wordt dan geraakt in je gevoel en je maakt voor een korte tijd weer contact met dat grote geheel... waar we deel van uitmaken.
Door de Aardse beslommeringen waren we dat gevoel kwijtgeraakt, en nu ineens is het er weer!

Evenzogoed kunnen deze ervaringen ontzettend pijn doen, want we zijn nog niet zover dat we het contact met de ongeziene wereld, met de kosmos bewust in stand kunnen houden. Dan zouden we weten dat alles dat er gebeurt past in de beweging van de kosmos, weten waar onze geliefden en wijzelf ons bevinden.

Dit boek 'Kiezen voor Vrije Keuze' beschrijft o.a. ook dit proces.

Wat mij opviel, nadat Linda was overleden, was dat ik toen pas ontdekte hoeveel meer mensen zo'n zelfde ervaring achter de rug hebben. Daar sta je normaal nooit bij stil. Ik sprak mensen die hetzelfde hadden meegemaakt, sommige gaven ongevraagd adviezen, of mensen die ik amper kende zonden zomaar een kaartje om me te steunen. Dat deed me goed... te weten dat je niet alleen bent in je verdriet. Vele mensen herkennen jouw verdriet in zichzelf, en door dat te delen laten ze weten dat je niet alleen bent.

Hieronder wil ik je graag een paar tips geven om je te helpen. Misschien maak je iets vergelijkbaars mee, of kun je er iets mee om een ander beter te begrijpen.
Het zijn mijn eigen gedachtes hierover... wellicht zal iemand anders dit zo niet ervaren hebben of er anders over denken. Ik heb niet de wijsheid in pacht en kan alleen maar vanuit mezelf hierover spreken.

Vermijd het praten over de dood niet.
Stel je voor: met een verjaardag is er iemand aanwezig die nog niet zo lang geleden een geliefde heeft verloren. Het gesprek is vrolijk en iedereen neemt aan het gesprek deel, ook deze man of vrouw (of kind, want dat komt ook voor). Dan, onverwachts, komt de overledene ter sprake... misschien wordt zijn of haar naam genoemd. En het gesprek valt stil. Tja... wat nu... iedereen beseft dat dit wel heel pijnlijk voor de nabestaande moet zijn. De opgewekte stemming is ineens 'bedorven' door een schijnbaar ongelukkig geplaatste opmerking.
Maar weet je wat werkelijk pijn doet... als mensen dan hun mond houden! Want dan wordt de pijn letterlijk doodgezwegen.
Dat is het moment dat je gewoon even aandacht moet besteden aan... noem de pijn gewoon bij z'n naam. Spreek de naam van de overledene uit, praat er even over, erken het verdriet, of... als het al min of meer verwerkt is... praat er ook dan niet vluchtig omheen, want wat voor jou al lang geleden lijkt, is voor die persoon wellicht nog elk uur in zijn of haar denken.. Het betreft namelijk vaak niet alleen de pijn van de nabestaande partner zelf, maar ook die van andere mensen. Misschien was hij of zij een geliefd familielid of vriend. Ook die mensen hebben hun verdriet daarvan. Dan is het gesprek is zelfs helend voor heel veel mensen tegelijk! Verzwijgen is niet atlijd de beste therapie.

Luister naar muziek die je hart raakt
Dit is een uitstekende manier om bij jezelf te komen. Veel van de beste songs zijn gecomponeerd juist nadat de artiest zelf een geliefde zus, vader, moeder, vriend heeft verloren. Die songs weerspiegelen jouw eigen verdriet en zijn zooo herkenbaar. Wel word je dan geconfronteerd met je verdriet, met je emoties. En dat is goed, dat is juist heel belangrijk.

Bij 'Healing Music' zal ik je een aantal songs laten horen en lezen waar ik zelf veel aan gehad heb. Ook nu, 8 jaar later, heb ik er nog steeds heel veel aan.

Schrijf een brief aan je geliefde.
Dit advies heb je vast al eerder gehoord in een of andere vorm, zoals 'een dagboek bijhouden', 'van je af schrijven'.
En jawel, om je vraag gelijk maar te beantwoorden... het is inderdaad waar dat dit boek oorspronkelijk begon vanuit mijn brief aan Linda. Dat was de aanleiding. (Wist ik veel wat daar allemaal uit voortkwam :-)

Waarom is dat nou zo belangrijk?
Tijdens het opschrijven maak je namelijk contact met je eigen ziel, met dat wat er in je speelt. Voorwaarde is wel dat je eerlijk bent in dat wat je schrijft.
Misschien heb je spijt van iets dat je hebt gedaan of gezegd. Misschien speelt er een verwijt naar de ander toe dat je nooit hebt uitgesproken omdat je hem of haar daarmee niet wilde belasten. Misschien hebben jullie ruzie gehad. Misschien ga je nu iets doen waar de ander het bij leven nooit mee eens zou zijn geweest. Misschien ben je gewoon bang voor wat de ander zal denken als...

Je zult merken dat op die momenten, als je dus begint te raken aan 'moeilijke' thema's, je vastloopt en niet verder kunt schrijven. Daar zit een blokkade. Zulke dingen wil je liever niet denken, laat staan dat je ze opschrijft. Stel dat!?
Maar denk hier eens over na: je geliefde leeft weliswaar niet meer op Aarde, maar is wel degelijk ergens aanwezig, misschien staat hij of zij wel over je schouder mee te kijken. Of misschien niet, wie zal het zeggen. Maar besef dat jouw gedachten in die wereld geen geheim zijn. Ze zijn helder en duidelijk waarneembaar. Waarom zou je jezelf voor de gek houden door dingen niet op te schrijven die de ander toch al van je weet?
Dit is misschien een beangstigende gedachte, maar als je erover gaat nadenken zul je ontdekken dat het juist een heel rustgevende gedachte is, want... je bent niet alleen in je verdriet!
Dus schrijf op... en je zult merken dat je brief, of je tekst, een soort communicatie gaat worden tussen 2 werelden.

Wat mij opviel is dat, als ik soms iets wilde opschrijven waar ik grote moeite mee had, ik eerst vastliep. Maar ik vond wel dat ik het toch moest opschrijven. Dan zocht ik als het ware mijn weg erom heen. Ik probeerde het vanuit een ander standpunt te bezien, vanuit Linda's ogen, of desnoods vanuit weer iemand anders. Ik probeerde de situatie die ik niet onder woorden kon brengen vanaf een hoger standpunt te bekijken, b.v. alsof je vanuit een ballon omlaag kijkt. Alles wordt dan kleiner en minder beladen, je relativeert meer. Het gekke is dat je, al schrijvend om de hete brei heen, merkt dat de lading er langzaam vanaf gaat. Je ruimt een blokkade op. En ineens ontdek je dat je het al hebt opgeschreven, en je denkt... was dat nou zo moeilijk? Waar maakte ik me druk over? Maar zo werkt het opruimen van blokkades. Als je hobbel eenmaal genomen hebt is die verdwenen. Maar hij was er eerst wel.

Vermijd het gebruik van kalmerende middelen, slaapmiddelen en anti-depressiva
Huisartsen zijn meestal nog dezelfde dag dat iemand is overleden ter plaatse om de akte van overlijden te tekenen. Tegenwoordig is het gebruikelijk dat zij je dan tegelijk een kalmeringsmiddel of slaaptablet voorschrijven. Nou mag ik niet tussen jou en je huisarts in gaan staan, maar ik wil je onder vier ogen (nou ja...:-) toch een advies geven vanuit mijn eigen gedachte...

Doe het niet! Wat je namelijk doet is je verdriet wegdrukken. Je verstopt je ervoor.
Natuurlijk... je zult vermoedelijk prima slapen die nacht. Maar wat doe je de volgende dag? Neem je weer een tablet? En als je overdag alsmaar loopt te denken aan wat er gebeurd is... neem je dan een kalmeringsmiddel?
Ik begrijp het wel... je moet natuurlijk een begrafenis regelen. Of misschien moet je de maand erop weer naar je werk, want je werk is natuurlijk heel belangrijk. Of je wilt niet met een verdrietig gezicht je kinderen onder ogen komen. Misschien heeft je familie een reisje met elkaar naar het buitenland geregeld, met een lieve smoes speciaal voor jou, om je gedachten te verzetten, en je wilt de pret niet bederven op die reis.
Maar... als je nu, tijdens deze ongekend... bijzondere periode in je leven, jezelf niet eens toestaat echt tijd voor jezelf te nemen, eindelijk eens alle aandacht voor jou opeisen.... wanneer doe je het dan? Iedereen om je heen zal er begrip voor hebben. Waarom jijzelf dan niet? Wanneer kies je nu eindelijk ook eens een keertje voor jezelf? Vrije keuze heet dit boek toch? JIJ bent ook belangrijk!
Dus dan slik je maar een kalmeringsmiddel. Want het doet zo'n pijn...

Wat ik tegen mezelf gezegd heb, direct na Linda's overlijden, is dit: Deze pijn wil ik voelen! Dit verdriet laat me weten dat ik kan voelen! Dat ik leef! Dat laat ik me niet afnemen. Ik ben zelfs trots op de littekens die ik draag. Ze tonen mij dat ik een Mens ben. Dat ik leef en geleefd heb. Kijk maar!

Ik ben soms misschien iemand van de botte bijl, dwars er doorheen... zo zit ik in elkaar, en jij misschien niet, maar...

Marianne, mijn vriendin, is therapeute en van haar en haar collega's hoor ik van..., en zelfs bij diverse gevallen in eigen vriendenkring observeer ik de gevolgen van het gebruik van antidepressiva en slaapmiddelen. Soms zijn ze best functioneel hoor (heel tijdelijk!), maar... wat je in feite doet is je verdriet, je pijn wegstoppen, in een laatje.
Geloof me, 'Kiezen voor Vrije Keuze' beschrijft, naast al het andere dat erin beschreven wordt, ook een groot voorbeeld van wat weggestopt verdriet veroorzaken kan. Verdriet laat zich nooit blijvend wegstoppen. De tijd heelt geen wonden, dat is een fabeltje. Het onder ogen zien, accepteren, en zonodig ondergaan van je verdriet, dat is wat heelt. De liefde van andere mensen heelt. De liefde voor jezelf is helend. Maar de tijd alleen heelt niet. Je pijn komt weer terug... ergens in de tijd, desnoods honderden jaren later zoals je in dit boek zult ontdekken, onverminderd zelfs als je er niets mee gedaan hebt. Of nog erger zelfs, want het besef dat je een deel van je leven weggegooid hebt, altijd maar vluchtend voor... gaat nu ook een rol spelen en die spijt drukt als een loodzware extra last op je schouders. Uiteindelijk kun je je verdriet niet eens meer benoemen, weggestopt als het zit onder vele lagen van pijn, frustraties, schuldgevoelens, verdriet, schaamte en spijt. Je bent ziek en je weet niet eens meer waar het allemaal mee begonnen is. Alleen... je lichaam reageert wel degelijk... dat heeft alles onthouden en opgeslagen... en wordt ziek.

Je pijn vraagt om erkenning! En heel veel ernstige ziekten zoals kanker... zijn juist een gevolg van (onderandere) weggestopt verdriet, weggestopte frustraties en weggestopte pijn, oude trauma's. De wereld is vergeven van mensen die hun verdriet onderdrukken met kunstmatige middelen. Alleen de pillenindustrie wordt hier beter van.
Maar het gekke is... het lijkt een onneembare berg waar je tegen op moet om je pijn onder ogen te zien. Maar weet dit... elke keer als je een stukje van de helling gelopen hebt, is de berg voor je uit lager geworden. Het onder ogen zien van je pijn is niet 'meer' dan wat het woord zegt: onder-ogen-zien. Daarmee wil ik het niet bagatelliseren hoor.
Ik zal je een voorbeeld noemen van weggestopt verdriet...
Iemands moeder is overleden en de dochter, die al volwassen is, kan er na jaren nog steeds niet mee overweg, gebruikt zelfs medicaties om daarmee om te kunnen gaan. Misschien herken je dit wel. Heb je net zoiets meegemaakt. Heb je eigenlijk wel afscheid van haar genomen? Of wil je dat eigenlijk liever niet doen, omdat je denkt dat, als je dat doet, ze dan werkelijk verdwenen is. Dat je haar dan voorgoed kwijt bent. Dus hou je haar op deze manier 'levend'.
Het klinkt hard wat ik nu zeg, maar wat je eigenlijk doet is je moeder in een glazen kooi van verdrietige gedachten gevangen houden. Daar word jij niet beter van, en je doet je moeder pijn omdat zij, als zij vanuit het Licht naar je kijkt, voor alles wil dat jij gelukkig wordt. Dat je je leven weer oppakt. Je houdt ook haar daarmee tegen. Dat is niet liefdevol.
Wat kun je daar nu aan doen?
Besef dat je dat nog steeds afscheid kunt nemen. Dat het nooit te laat is om dat te doen. Maak er op een avond, als je geen andere dingen aan je hoofd hebt, tijd voor. Maak er een ritueel van, of gewoon iets bijzonder. Doe de gordijnen dicht. Zet een foto van je moeder op de salontafel voor je. Brand er een kaarsje bij dat je speciaal voor haar aansteekt. Een stokje wierook misschien. Een mooi kristal, een bloem waar je moeder gek op was. Wat dan ook. Misschien je dagboek. Geeft niet. Jij weet dat zelf. Zet eventueel muziek aan met die speciale muziek waar jij en je moeder samen naar geluisterd hebt op haar sterfbed.
Denk aan haar, haal haar voor je geest. Zo maak je contact met haar. Vraag je engelbewaarder je te steunen. Bidt tot God. Niets moet... alles mag. Wat er wel toe doet is dat je dit bewust doet, met gevoel, vanuit je hart, dat je je opent voor de liefde van je moeder.
En spreek dan, op het moment dat jij daar klaar voor bent (desnoods niet vanavond, maar doe je het de volgende keer) woorden hardop, of tenminste gefluisterd, uit dat je afscheid van haar neemt. Dat je haar vrijlaat. Dat je haar alle geluk en liefde toewenst. Dat je je eigen leven nu gaat oppakken. Dat je je best zult doen gelukkig te gaan worden. En.... dat je van haar houdt!

Kun je dit? Het is van belang dat je deze woorden niet alleen denkt, maar werkelijk uitspreekt, verstaanbaar uitspreekt, alsof je moeder tegenover je zit.
Dat kan heel moeilijk zijn, en dan zul je weten dat daar een blokkade zit. Misschien moet je dit wel meerdere avonden doen, voor je in staat bent deze woorden, of woorden van gelijke strekking, over je lippen te krijgen.

Maar... als je het eenmaal gedaan hebt... Ben je je moeder dan nu kwijt?
Denk daar maar eens over na.

Je verandert hierdoor iets. Het is niet goed te benoemen, maar je doet iets dat wezenlijk verschil maakt. Je maakt iets vrij in jezelf. Je ziet iets onder ogen, en je handelt ernaar. Je neemt je verantwoordelijkheid. Je verdriet is hiermee niet opgelost, en je bent 'er' nog lang niet, maar je zet een stap in de goede richting. Daar is moed voor nodig, maar je hebt je richting bepaald! Daar gaat het om. Leven is niet het doel bereiken, maar de weg zelf bewandelen op weg erheen.

Zoiets als dit... als je voor belangrijke momenten in je leven staat... kun je vaker doen. Misschien ga je iets doen dat heel ingrijpend is voor je verdere leven. En je zou dit normaal met je moeder besproken hebben. Maar ja... ze leeft niet meer. Toch kun je op deze manier, heel bewust, contact met haar maken. Het hardop uitspreken van je gedachten helpt je om je gedachten helder te krijgen. Maar het geeft ook gewicht aan je intenties. Je openbaart je hart, duidelijk zichtbaar voor de Lichtwereld. Het was natuurlijk altijd al helder voor 'hen', maar nu neem je daadwerkelijk deel als bewust en verantwoordelijk wezen, als Mens, aan de beweging van de Kosmos. Je neemt je plek in.

Om terug te komen op al die medicaties.... Wees je ervan bewust dat je... als je dan toch een middel inneemt... je je op een hellend vlak begeeft. Want als het middel is uitgewerkt komt de pijn weer terug. Je hebt die middelen al in huis, dus wat doe je dan... je neemt er weer een. Dat is het makkelijkste. En als je 's nachts niet slaapt... tja... je 'moet' toch slapen niet? Na een halve nacht rondspoken neem je weer een tablet. Er zijn ook andere mensen... die gaan aan de drank, of aan de sigaretten, aan de soft drugs. Of zelfs aan alles tegelijk.
Het helpt niet he? De volgende nacht is het hetzelfde liedje.

Laat je niet wijsmaken dat deze middelen niet verslavend zijn. Van sommige is het bekend dat ze lichamelijk verslavend zijn. In geestelijk opzicht zijn ze altijd verslavend. Want hoe langer je wegloopt, hoe harder je moet vechten om ervan af te komen. Je gevecht wordt steeds zwaarder.

Vergis je niet... ik beschuldig je er niet van een 'stommeling' te zijn of zo als je deze middelen inneemt. Integendeel. Het is maar al te begrijpelijk. Maar ik vertel je nu wel de harde feiten, anders schiet je er niets mee op.

Weet waar je aan begint.

En zoek liefdevolle hulp als je je pijn onder ogen gaat zien. Liefde is de beste heelmeester.

& Marianne

Laat ik beginnen met een vraag aan jou. Het is geen moeilijke.
Waarom heet deze pagina ' & Marianne ' ?

Laat ik de hieraan gekoppelde pagina dan ook noemen: 'Rouwverwerking.'
Dus eigenlijk staat er 'Rouwverwerking & Marianne'.
In de tekst niet direkt zichtbaar, maar wie oplet zie het wel staan: deze pagina is opgeslagen onder de naam 'nieuweleven.html'.

Dan weet je intussen denk ik wel genoeg en begrijp je waar ik heen wil.

Linda leeft niet meer. Marianne is mijn nieuwe vriendin.
En ze is niet zomaar een vriendin. Je moet van hele goede huize komen om het uit te kunnen houden met een partner die nog niet zo lang geleden zijn geliefde is kwijtgeraakt. Als mensen na een scheiding een nieuwe relatie krijgen speelt de ex een heel andere rol. Vaak niet eens zo'n hele mooie rol. Na het overlijden van een partner krijgt een nieuwe relatie het veel moeilijker.
En als die overleden partner dan ook nog een boek toebedeeld krijgt, waar jaren werk in gaat zitten, dan kun je je misschien voorstellen wat Marianne voor een geweldige vrouw is.

Tijdens het schrijven van deze website word ik geholpen met ingevingen, ideeën, ofwel... ik word geïnspireerd.
Ik zat nog een beetje met de vraag wat is nu belangrijk om te vertellen? De site gaat al over het boek zelf, over Linda, Marianne, mijzelf (Wim) en de poezen. Er staat wat info ter overdenking m.b.t. vaccinaties, dus wat is dan nu belangrijk?
Het is vandaag, dat ik deze tekst schrijf 27 juli 2009, enkele dagen voordat het boek uitkomt, 0400 in de nacht. Ik had net een zo op het eerste oog vrij onbeduidende droom, die alles verwoord wat ik hieronder te zeggen heb...

Ik droomde van een huis, mogelijk een appartement en het was een zondagochtend, zo'n ochtend als iedereen nog lekker ligt uit te slapen. Ik was al op en rommelde wat in huis, zoals vroege vogels wel meer doen. (Nu ik dit schrijf hoor ik trouwens dat die merels buiten in het pikkedonker ook net wakker geworden zijn... ze maken al een behoorlijk leven daar, zingen dat het een lieve lust is.) Dan zie ik ineens dat Linda naar beneden gekomen is, samen met een jong meisje die ik niet ken. Vanaf de overkant van de kamer, waar ze in een bank gaat zitten, glimlacht ze veelbetekenend naar mij en ik voel de verbinding tussen ons, de liefde die er altijd is, maar ze blijft wel aan de overkant van de kamer. Dan wordt mijn aandacht ineens gevestigd op haar mond, waarin ik zie dat ze een paar tanden mist. Ik schrik er niet van, ben alleen een beetje verbaasd en besef dan dat me hier iets duidelijk gemaakt wordt. Overigens is dit gelijk het einde van de droom.
Ik zei al... een ogenschijnlijk onbeduidende droom.
Maar vergis je niet... ze hebben Boven soms akelig weinig 'woorden' nodig om heel veel te vertellen.

Was Linda al een zes jaar ouder dan ik, Marianne is nog een paar jaar ouder, 9 jaar wel te verstaan.
Linda is overleden toen ze 47 jaar oud was, dus op een leeftijd dat ze nog heel vitaal, zelfs mooi was, afgezien van het laatste jaar dat ze ziek was dan. Zij had al haar tanden nog, ze was nog soepel en sterk, had nog bijna geen grijze haren, ofwel... de herinnering aan haar is aan die van een mooie volwassen vrouw.

Marianne is in mijn leven gekomen toen ze al iets ouder was. Ik hoop dat we samen oud zullen worden en dus zullen we meemaken dat we allebei onze gebreken zullen krijgen. Dat hoort bij het leven. Ik werd er even aan herinnerd dat Linda, als ze was blijven leven, die gebreken ook zou hebben gekregen.
Ook merkte ik dat ik in deze droom geen direkt contact met Linda maakte, maar dat ze op een afstandje van me was... aan de overkant van de kamer. Bovendien was ze daar samen met iemand die ik niet ken... een meisje met wie ze het kennelijk goed kan vinden.

Waar ik in deze droom op een hele milde en indirekte wijze op word gewezen is wat voor een geweldige vrouw Marianne is. Je moet het maar uit kunnen houden met iemand die een geliefde is kwijtgeraakt, die hem nog steeds inspireert, en die dan ook nog eens een boek over haar geschreven heeft waar jaren werk in zitten. Dan moet je een heel groot hart hebben.
Ik denk dat Linda hier heel wat meer moeite mee zou hebben gehad. En ikzelf ook trouwens.

Ik leg deze droom niet verder uit, maar als je je in een vergelijkbare situatie bevindt zoals Marianne en ik... dan begrijp je de bedoeling vast wel, en wordt je de rest ook duidelijk als je erover nadenkt.

Besef wie je om je heen hebt in je leven!

Dus bij deze zou ik een proost willen uitbrengen aan alle geliefden die ons omringen!

En dat hoeven niet altijd partners te zijn.

Healing Music en Songteksten

Hieronder kun je een collectie geluidsfragmenten beluisteren van muziek waar ik veel aan gehad heb. Smaken verschillen, maar mensen met gelijke ervaringen hebben vaak toch vergelijkbare voorkeuren. Misschien resoneren sommige songs met jouw gevoel. (deze collectie wordt snel verder uitgebreid, eind juni '09 ).

Runrig

One Thing

Naar de website van Runrig


The picture is painted, the colours are bold
One for each season of life I suppose
It no longer matters, the story is told
It´s not going to change a thing


Loreena McKennit

The Neverending Road

Naar de website van Loreena (Quinlan Road)


Here is my heart, I give it to you
Take me with you across this land
These are my dreams, so simple, so few
Dreams we hold in the palm of our hands


Michael Jackson

Will You be There

Het is merkwaardig dat juist toen ik met deze pagina en ook met dit fragment bezig was, Michael kwam te overlijden

Naar de website van Michael Jackson


Through my joy and my sorrow
In the promise of another tomorrow
I'll never let you part
For you're always in my heart


Enya

How can I keep from Singing

Naar de website van Enya


Through all the tumult and the strife
I hear it's music ringing,
It sounds an echo in my soul.
How can I keep from singing?


Loreena McKennit

Carrighfergus

Naar de website Quinlan Road van Loreena McKennit


And neither have I wings to fly
Oh! If I could find me a handsome boatsman
To ferry me over to my love and die.


Ipi 'N Tombia, gezongen door Margaret Singana

The Digger

Linda heeft in Israël veel op deze muziek gedanst

Naar een v/d websites over deze Afrikaanse groep


Heya ho
I cry but where are the tears
Heya ho
I die the death of no fears


Céline Dion

Fly

Naar de website van Céline Dion


Fly, fly precious one
Your endless journey has begun
Take your gentle happiness
Far too beautiful for this
Cross over to the other shore
There is peace forevermore
But hold this mem'ry bittersweet
Until we meet


Loreena McKennit

Raglan Road

Naar de website van Loreena (Quinlan Road)


...my reason must allow
that I have wooed
not as I should
A creature made of clay
When the angel woos the clay
he'll lose his wings
at the dawn of the day


James Blunt

Goodbye My Lover

Naar de website van James Blunt


Goodbye my lover
Goodbye my friend
You have been the one
You have been the one for me


Fiona Kennedy

Here I am

Naar de website van Fiona Kennedy


Here I am wondering
While on my hand a wedding ring
Reminds me of what you might bring again


Annie Lennox

Into the West

Naar de website van Annie Lennox


Don't say We have come now to the end
White shores are calling
you and I will meet again
And you'll be here in my arms
Just sleeping


Céline Dion

My Heart will go on

Naar de website van Céline Dion


Every night in my dreams
I see you, I feel you
That is how I know you go on


Jacques Brel

Ne Me Quitte Pas

Naar de website over Jacques Brel


D`or et de lumière
Je ferai un domaine
Qù l`amour sera roi
Où l`amour sera loi
Où tu seras reine
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas
Ne me quitte pas


Loreena McKennit

Dante's Prayer

Naar de website van Loreena (Quinlan Road)


When the dawn seemed forever lost
You showed me your love in the light of the stars
Cast your eyes on the ocean
Cast your soul to the sea
When the dark night seems endless
Please remember me


Jon and Vangelis

Somehow I'll find my Way Home

Naar de website van Vangelis


Somehow I’ll find my way home
My sun shall rise in the east
So shall my heart be at peace
And if you’re asking me when
I’ll say it starts at the end


Loreena McKennit

Tango to Evora

Naar de website van Loreena (Quinlan Road)


Instrumentaal


Kate Crossan & John Herberman

Be My Music

Naar de website van het CD-album 'Voices of Comfort", Avalon Music


Be my wisdom
Be my friend
Be my counsel
and my guide


Queen

These are the Days

Naar de website van Queen


These days are all gone now
but one thing’s still true
when I look, then I find
I still love you


Oliver Shanti & Friends

Yata Heya

Naar de website Shanti Records


Hoka He
brothers from the plains
brothers from the mountains
from the oceans and from the dessert
Let us call the one Great Spirit
who wears many names
Wakonda, Puha, Teerawohat, Na Choochewa
unite our families
unite our clans


Helen Sjöholm

Gabriella's Sång

Naar de Facebook pagina van Helen Sjöholm


Jag har aldrig glömt vem jag var
I have never lost who I was

Jag har bara låtit det sova
I have only left it sleeping

Kanske jag hade jag inget val
Maybe I never had a choice

Bara viljan att finnas kvar
Just the will to stay alive

Jag vill leva lycklig
All I want is to be happy

för att jag är jag
Being who I am


Nieuws & Agenda

De 'Brief aan de Regering', zoals op deze website te lezen is, blijkt erg veel los te maken bij mensen. We horen van mensen dat de brief overal rondgaat, en dat diverse mensen hem op hun site vermelden.

ARCHIEF
Zondagavond 26 juli 2009 en zondagavond 2 augustus 2009
Carla Vis, die de presentie verzorgt, draagt zelf een Akaija en kent zelfs een van de personen die in het boek voorkomen. In een stad van 150.000 inwoners is dat wel 'toevallig'. Ze zal in dit programma wat uitgebreid aandacht aan het boek besteden.

Info over het programma Aureade
Presentatie en redactie: Carla Vis
Techniek: Jan Rabelink

Aureade is een woordspeling van de woorden aubade en serenade. Een eigentijds spiritueel magazine,.
Weg van de hectiek van alle dag, heerlijk ontspannen luisteren naar muziek. De muziek wordt zorgvuldig uitgezocht welke past bij het gedicht, de overdenking of het korte verhaal.. De horoscoop, met name het sterrenbeeld van die maand, komt uitgebreid aan bod.

De agenda is een vast item in dit programma. Tijdig wordt u op de hoogte gesteld van allerlei activiteiten , zoals b.v. bezoek aan paranormale beurzen, openbare avonden van spirituele verenigingen, workshops, of cursussen in Apeldoorn en omgeving. Zingeving, levensbeschouwing en muziek staan centraal in dit programma.
Iedere zondagavond van 22.00 uur tot 23.00 uur.

Details voor Radio Apeldoorn:
Etherfrequentie: 107.1
Kabelfrequentie: 93.1
Tel: 055-5335166

Valkuilen
bij het raadplegen van mediums

In het boek 'Kiezen voor Vrije Keuze' worden een aantal situaties beschreven waarin Linda en ik contact hadden met mediums.
Laat ik om te beginnen zeggen dat we vele bijzonder goede ervaringen met mediums hebben en waarbij we op niet te ontkennen wijze in contact zijn geweest met... de Lichtwereld (ik geef aan het woord 'Lichtwereld' de voorkeur boven 'Gene Zijde', 'Hiernamaals', 'Hemel', 'Astrale Wereld', al verwijzen die woorden naar hetzelfde).

We hebben echter ook enkele hele slechte ervaringen opgedaan met mediums. Ik wil je daarom enkele aanwijzingen geven om niet in dezelfde valkuilen te stappen als die wij deden. Het is een groot grijs gebied dat 'normale' mensen niet kunnen waarnemen. Maar met rationeel nadenken, gepaard aan luisteren naar wat je hart je ingeeft (die combinatie is belangrijk), kom je een heel eind om in te schatten of je er goed aan doet een bepaald medium te vertrouwen of te wantrouwen.

Eerst een algemene beschrijving over mediums
Eigenlijk zou deze informatie op Wikipedia moeten staan, maar Wikipedia wordt in dit vakgebied overheerst door skeptici, dus de inhoud aldaar krijgt een navanante kleuring.
E
en opmerking terzijde... als je vindt dat er iets niet klopt in wat ik hieronder schrijf, of als je iets weet ter aanvulling hierop... s.v.p. mail me. Uiteindelijk is de bedoeling om een zo waarheidsgetrouwe tekst te presenteren.

Onder mediums (ook wel channels) worden mensen verstaan die in contact staan met de Lichtwereld. Sommigen beweren daarnaast contact te hebben met de kosmos, en geven daardoor aan dat de Lichtwereld of de Astrale Wereld iets anders is dan de Kosmos. Ik durf niet te zeggen of en, zo ja, welk verschil daarin zit. Mijn voorlopige mening is dat het in feite één geheel is, dus dat de Lichtwereld of Astrale Wereld zich in een onzichtbare trillingsoctaaf bevindt, die zich over de gehele kosmos uitstrekt. Vergelijk het maar met de stoffelijke wereld hier op Aarde en die zich ook over alle sterrenstelsels uitstrekt, maar in een lagere (zichtbare) trillingsoctaaf.

Bij het bezoek aan 'een medium' (paragnost, channel, ziener, helderziende, etc) verwacht je antwoorden, inzichten, contacten vanuit en met de goddelijke Lichtwereld. Woorden schieten hier tekort, want ook in Egypte werd al over goden gesproken, dus het woord 'god' is breed uit te leggen. Ik bedoel met 'goddelijk' de allerhoogste trillingen waarmee we ons op Aarde kunnen verbinden, die van onvoorwaardelijke, universele Liefde (lees 'de Alkracht'). In dit verband staat het woord 'goddelijk' dus totaal los van religieuze opvattingen.

Het lichtwezen waarmee een medium in eerste instantie verbonden is, is zijn of haar gids. Deze gids is een vervolmaakte ziel, die het hele traject van reïncarnaties op Aarde en in de Lichtwereld heeft afgelegd. Met je gids maakte je al voor je aan een leven begint afspraken over wat in jouw leven belangrijk is om te doen, te leren, mee te maken, wie te ontmoeten, etc. Voor je aan het leven begint heb je dus 'ja' tegen dit leven gezegd. Je gids weet de weg, en hij of zij helpt je die weg daadwerkelijk te gaan. Niet door blokkades uit de weg te ruimen, maar door je te leren ze zelf te overwinnen. Dan is het jouw prestatie, jouw overwinning!

Dat betekent dat je soms zult vallen in een valkuil, en soms niet. Zij duwen je daar niet in. Ze waarschuwen je er juist voor. Maar eigenwijs als wij zijn, willen we het onbekende vaak zelf ontdekken, zelfs als we nog niet toegerust zijn om dat veilig te kunnen doen.
Als wij dan, ondanks alle signalen, toch volharden op de verkeerde weg, dan hebben ze respect voor onze vrije wil en kan het gebeuren dat je in een valkuil valt. Een valkuil die vaak te maken heeft met ego, met bezit, met haat, met haast, met jaloezie, vooral met angst, en met... noem maar iets op dat een zwakte is.
Je gids, die vanuit Liefde handelt, laat je nooit (!) aan je lot over, maar als je in een diep dal zit, ervaar je dat meestal niet zo. Dat gevoel van eenzaamheid kan deel zijn van jouw leerproces, om je te leren jouw kracht vanuit jezelf te ontwikkelen. Maar je 'eenzaam voelen' is iets anders dan 'eenzaam zijn'.
Je gids blijft bij je, houdt je in de gaten, en is er. Dat is onvoorwaardelijke Liefde: jij geeft wellicht op, maar zij geven jou nooit op! En zij zijn blij met elke millimeter die je op de kilometerslange weg aflegt.
Misschien maak je dezelfde fout opnieuw en opnieuw, maar steeds ligt de lat iets hoger. Tenslotte weet je die valkuil te ontwijken omdat je alle ins en outs ervaren hebt.

Via de eigen gids heeft het medium contact met de hoogste Liefdestrillingen in het Universum.
Naast de gids kunnen andere lichtwezens om bepaalde redenen verbonden zijn aan een medium.

Een 'all-round' medium dat in alle Liefde verbonden is met gidsen en lichtwezens, dat alle aspecten (helderziendheid, helderhorendheid, helderruikendheid, helderwetendheid, heldervoelendheid, en wellicht nog meer aspecten) van mediumschap in zich heeft, word je niet zomaar. Daar gaat een hele, hele lange weg aan vooraf die vaak al vele incarnaties in het voren was vastgelegd. Zo'n weg kan makkelijk duizend jaar duren.
Een aardse opleiding tot medium voegt daarom niet veel toe. Dus de diploma's die een medium heeft om zogenaamd zijn of haar bekwaamheid aan te tonen zijn totaal onbelangrijk en mogelijk zelfs een aanwijzing om te onthouden. Want alle cursussen, en zelfs een universiteit (stel dat die voor mediums zou bestaan), vallen in het niet bij de opleiding die je door vallen en opstaan, gedurende een reeks van levens opdoet om medium te worden. Bedenk daarbij dat er tussen de levens in een zeer intensieve training op astraal niveau aan vooraf gaat.
Denk je dan echt dat je nog een cursus op Aarde nodig hebt? Waar een cursus wel voor kan dienen is dat je even een duwtje nodig hebt om je eraan te herinneren, om iets wakker te maken in je. Maar ik verzeker je dat je gids ook zonder die cursus heus wel wegen weet om je gaven naar buiten te brengen. Iets waar zoveel liefde en voorbereiding in is gaan zitten, gaat heus niet aan je neus voorbij. Dan was dat voorbestemd, en dus hoef jij je daar niet druk over te maken. Je bent het, of je wordt het, zonder dat jij daar als mens daar veel invloed op hebt in dit leven. Sterker nog... je kunt het niet eens ontlopen als het je weg is om medium te worden.

Maar natuurlijk... niemand verbiedt je om jezelf uit te roepen tot medium na het volgen van een aantal cursussen.
En helaas... velen doen dat, vaak zelf geheel overtuigd het zijn. Maar sensitief zijn, is niet hetzelfde als een werkelijk medium zijn.
Er zijn heel veel mensen sensitief of in een bepaalde mate mediamiek begaafd. Ook zij kunnen mensen helpen en velen doen dat, als therapeut, als lerares, in de verpleging, verzorging, etc... in feite kom je ze in elk beroep tegen en ze zijn dan in staat om met hun gaven hun werk nog beter te doen.

Waar nu op te letten bij een bezoek aan een medium? Wanneer ben je in goede handen?

Bedenk om te beginnen dat jijzelf de verantwoordelijkheid hebt voor dat wat je bij je binnen laat komen.
Dit is heel belangijk. Onthoudt dat alsjeblieft. Voor mij is deze opmerking van groot belang geweest.
Ofwel.. blijf altijd voelen en nadenken! Luister naar je hart, maar gebruik ook je verstand. Weeg alles af. Je mag de verantwoordelijkheid voor dat wat je gaat doen dus niet bij een ander neerleggen. Jij bent verantwoordelijk voor jouw leven, altijd.

Bij mij gaan er een soort van alarmbelletjes rinkelen als er iets niet klopt. Misschien is dat voor jou ook een goede om aan te denken.

1. Besef dat percentueel maar heel weinig echt goede mediums zijn.

Je praat dan over enkele procenten van het totaal aanbod aan mediums.
Als je een medium hoort zeggen dat hij of zij door God gezonden is, dat hij of zij een van de allerbeste is, dat alle 'anderen' het fout hebben... dan hoop ik dat er bij jou zo'n alarmbelletje begint te rinkelen.

2. Een goed medium heeft het niet nodig om vragen aan jou te stellen.

Vergelijk een medium hierbij met een therapeut of arts die, zonder dat jij iets zegt, je kan vertellen wat jou scheelt. Een therapeut of arts voelt je pols, kijkt naar je tong, neemt wat bloed af, overlegt met collega's en zal je tenslotte kunnen vertellen wat hij of zij gevonden heeft.
Maar mediumschap is niet hetzelfde als 'gedachten lezen'.
Het is dus wel handig om van tevoren wat vragen op te schrijven.
Heb je al jaren last van je darmen, verwacht dan niet dat een medium je gedachten leest en automatisch over je darmen begint te praten. En als die dat niet doet is het 'dus' een slecht medium. Wees reëel. Vertel wat je op het hart hebt, maar geef ze geen overbodige informatie.
Wat me opvalt bij bezoeken aan goede mediums is dat ze vaak al beginnen te praten nog voor je goed en wel zit. Ze hebben namelijk contact met de onzichtbare wereld, en daar bevinden zich je overleden dierbaren, en aan sommige heb je misschien al in geen jaren meer gedacht. Zij weten allang dat jij naar een medium gaat (sterker nog, misschien hebben zij ervoor gezorgd dat je erheen ging!), en dat er zich nu eindelijk een gelegenheid aandient om met jou te praten.
Die kans laten ze zich niet graag ontnemen! Zij zijn er dus ook, al komen ze niet altijd aan het woord. Dat hangt van het gesprek af.

Als jij b.v. alleen maar over geld wilt praten en wat je moet doen om rijk te worden... dan ontneem je jezelf, en hen, een kans die zich maar zelden voordoet om hele bijzondere gesprekken te voeren.

Pas ook op met wat je vertelt als je nog niet zeker bent van een medium. Wij hebben veel op spirituele beurzen gezeten en hebben en hebben veel kunnen observeren. Bedenk dat rondlopende bezoekers heel veel informatie van zichzelf prijsgeven, zelfs zonder dat ze iets zeggen. De schoenen die je draagt vertellen b.v. al veel: slordige gymschoenen (zoals ik ze zelf draag haha) laten b.v. al zien dat je niet zo op uiterlijk vertoon gaat. Een keurig mantelpakje: sjieke tante. Extra veel make-up: bang zichzelf te laten zien. Kromme rug: heeft veel te verduren gehad. Etc Etc... dit gaat uiteraard niet altijd op, maar charlatans maken van dit soort dingen gebruik om jou te overtuigen.

3. Goede mediums zeggen dingen die precies kloppen

Soms zelfs met namen, toenamen en jaartallen erbij. Ze vertellen over gebeurtenissen, noemen hele maffe details, dingen waar je 'nooit' op zou komen.
Het is niet erg als een medium namen niet direct precies kan verwoorden, val ze daar niet gelijk op aan. Waar het om gaat is dat jij overtuigd wordt dat je werkelijk in gesprek bent met je overleden dierbare, met het medium als fax daar tussenin.
Om dat te bereiken wordt alles uit de kast gehaald... het medium neemt soms zelfs de houding aan van de overledene, neemt de pijn waar (die ze fysiek kunnen voelen) die die persoon opvallend vaak had, neemt de intonatie in de stem over, doet de manier van lopen na, reproduceert typische uitroepen of uitspraken, etc etc. Je kunt er gewoon niet meer omheen!
En als jij eenmaal beseft dat je inderdaad met die of met die van doen hebt... dan pas kunnen ze je vertellen wat voor jou van belang is om te weten. Anders neem je het niet aan, en is alle energie voor niets geweest.
Vaak praten mediums in een razend tempo, 'hollend' om de impulsen die ze doorkrijgen te verwoorden.
Wat mij is opgevallen is dat er heel vaak humor bij komt kijken, en vooral blijdschap. Van een werkelijk contact met de Lichtwereld wordt je blij!!! Niet dat alles altijd even leuk hoeft te zijn wat er verteld wordt, maar in je hart kun je blijdschap voelen. Ook een standje kan je blij maken, want zij zullen je heus niet 'te kijk' zetten, of je in je trots krenken. Maar misschien moet je wel even slikken... niets mis mee toch?

Is een medium veel aan het zoeken, zit hij of zij er regelmatig naast, heb jij het gevoel 'wat doe ik hier?', laat dan een extra alarmbelletje klinken.
Als je ooit bij een echt goed medium geweest ben besef je direct je wat een verademing dat is.

4. Gidsen houden rekening met jouw vrije wil.

Ze zullen je nooit dwingen, b.v. zeggen dat je je huis moet verkopen, dat je je baan op moet zeggen, dat je die of die partner moet verlaten, dat je beslist dat of dat moet doen. Maar ze kunnen wel aangeven wat je kunt doen om bepaalde problemen te voorkomen, of op te lossen. Wat je daarmee dan doet is dan aan jou, want jouw leven is altijd jouw verantwoording. Het is jouw Vrije Wil !
Krijg je dit soort dingen wel te horen: laat dan een heleboel alarmbellen tegelijk afgaan!

5. Je financiële problemen worden door een medium niet opgelost.

Winnende nummers bij de loterij worden niet verteld. Als het bedoeling is dat je een loterij wint, dan gebeurt dat ook zonder medium. Dan krijg je gewoon het goede lot in handen. En als het niet de bedoeling is... dan gebeurt het gewoon niet, wat je ook probeert. Wat je te horen krijgt is altijd bedoeld om je te helpen, je te laten groeien, je pad te verlichten. Je krijgt wellicht adviezen, maar een winnend lot is niet altijd de beste manier om werkelijk vooruit te gaan. Meestal moet je gewoon werken voor je geld. Wil je dat niet, dan kan ik je ook wel vertellen dat je niet zo lui moet zijn.
Daar heb je dus geen bezoek aan een medium voor nodig. Spaart je weer geld uit toch? (maak dan dat geld maar over op onze rekening voor dit 'consult' haha)

6. Wat mij vaak opvalt is dat bij goede mediums een bijzondere 'sfeer' hangt, die met Liefde te maken heeft.

En dan bedoel ik niet de kaarsjes, een geurtje, wierook of new age muziek. Door de woorden heen proef je, voel je, weet je dat er van je gehouden wordt, dat ze het allerbeste met je voor hebben. Dat je niet veroordeeeld wordt om de stomme dingen die je misschien gedaan hebt. Het kan best zijn dat je op een liefdevolle manier op je nummer gezet wordt, dat je een veeg uit de pan krijgt zeg maar, om je wakker te schudden. Maar zelfs dan zul je, als je eerlijk bent, moeten toegeven dat je niet onderuit bent geschoffeld, maar op een bepaalde manier juist verder gekomen bent. Waar je wat mee kunt. Misschien had je gewoon een standje nodig. So what... maar doe er je voordeel mee.

7. Het vertellen van wijsheden is niet hetzelfde als een bericht uit de Lichtwereld doorgeven.

Die kun je ook uit een boekje of van het internet halen. Haha... ik doe ook m'n best om wijze dingen te vertellen... maar dat maakt mij nog niet tot een medium toch?. Mooie bewoordingen, wijze woorden, een gedragen manier van praten, eerbiedige houdingen aannemen, geconcentreerd met de ogen wachten tot het moment van 'Scotty, beam me up', volgelingen die alles direct voelen en het medium aanprijzen.... flauwekul allemaal.
Onze gidsen en vrienden aan de andere kant zijn veel aardser dan je beseft. Ze maken lol, nemen je soms in de maling en kunnen je lekker op je nummer zetten, of zeggen gewoon rake dingen. Ze houden van humor, net zoals wij, maar kunnen dat wel beter dan wij doseren. Het is allemaal veel menselijker dan je denkt. Laat je niet in de luren leggen door 'verhevenheid' en schijnheiligheid.

8. Gaat het gesprek over 'hogere krachten', 'verheven meesters', 'kosmische wezens' van planeet X, Y of Z?

Alarmbellen kunnen nu beter gaan rinkelen. Want daarmee wordt de Astrale Wereld als 'lager' of 'minder' afgeschilderd en dus buiten spel gemanoevreerd.

Ik ben beslist geen specialist op dit gebied, maar heb wel heel veel meegemaakt op dit gebied en ik adviseer je heel alert te zijn als je dit hoort.
Gidsen beschouwen zichzelf als broeders en zusters van ons, niet als verhevenen boven ons.
Herinner je je wat Jezus heel adrem zei toen iemand hem aansprak als 'meester'?... "Broeder, wie heeft u tot mijn mindere gemaakt?!"
Dus weer een alarmbelletje erbij.

Daarbij nog het volgende... Zodra een contact met de Andere Wereld (ik laat even het woord 'lichtwereld' buiten beschouwing) buiten de eigen gids om gaat is de waarborging van Liefde er niet meer. Ik vermoed dat het mogelijk is dat een medium (die dus werkelijk mediamieke gaven heeft) zich op eigen kracht in kan laten met onzichtbare krachten, b.v. met lagere wezens of krachten van buiten de Aarde, ongeacht of deze krachten werkelijk buitenaards zijn.
Maar hoe weet je met wie ze in contact staan?
De vraag daarbij is: wat is de agenda van deze wezens?
Waarom zou een medium buiten de eigen gids om contact zoeken met wie dan ook?

Dit kan een hele gevaarlijke situatie zijn, vandaar bij dit punt een langer verhaal
Want je kunt te maken krijgen met heel intelligente wezens, die alle tijd van de wereld hebben, die precies weten welke woorden ze moeten gebruiken om je te overtuigen. Die je maandenlang hele bijzondere verhalen vertellen over hun wereld, over hun doel met de Aarde, over bijzondere dingen die er in de toekomst gaan gebeuren (2012 is uiteraard een gewild thema). Jij kunt niet bewijzen dat het anders is, tenslotte kun je het zelf niet waarnemen. En bovendien... het hoeven niet eens leugens te zijn. Maar na verloop van tijd verandert er iets. De trouwste aanhangers beginnen een groep, een kliek te vormen die bijna niet meer zonder deze informatie kan leven. Ze voelen zich anders, voelen zich misschien zelfs verheven boven de 'massa'. In voorzichtige bewoordingen wordt dat gevoel verder versterkt tijdens nieuwe doorgaves. Zij zijn uitverkorenen, die de kennis hebben om andere mensen te 'redden'.

Wat vaak voorkomt, zelfs op grote schaal, is een slimme opbouw van lezingen en cursusdagen.
Er wordt begonnen met een goedkope basiscursus, geschikt voor veel mensen om een techniek te leren waarnee je andere mensen kun behandelen met de energie die je via je handen kunt doorgeven.
Tijdens die eerste cursus krijg je veel informatie en mogelijk ook wat technieken.
Je krijgt tevens te horen dat er binnenkort een cursus voor gevorderden volgt. Daar kun je een hele bijzondere techniek leren waarmee je nog veel meer kunt doen. Die cursus is wel een stuk duurder. Je doet eraan mee, je leert nog meer, en wat blijkt... er is nog een gespecialiseerde extra cursus. Bij die cursus worden energiekanalen geactiveerd die bij bijna niemand open zijn. Daarmee worden je krachten verdubbeld!

Ik heb dit soort cursussen zelf gevolgd, o.a. om Linda, toen ze ontzettend veel pijn had, te helpen iets tegen de pijn te doen. Ik vergat dat ik die kracht allang tot m'n beschikking had, en alleen maar hoefde te... doen. Gaande dat ik dat deed leerde ik creatief te zijn, in mezelf te geloven, nieuwe dingen te bedenken. Daardoor kreeg ik zelfvertrouwen, groeide ik, en werd ik sterker. Ik merkte, en merk nog steeds dagelijks, dat alles dat je nodig hebt op de een of andere manier bereikbaar voor je is, ongeacht of je geld hebt of niet. Soms is een cursus nuttig, soms kun je van elkaar veel leren, soms leer je het meeste van zelf ontdekken.

Maar nog even over die 'speciale cursussen'...
Eén zo'n cursus begon kleinschalig, met kleine bedragen. Maar na de basiscursus was je 'bevoegd' om aan de gevorderdencursus deel te nemen. Die werd centraal in Nederland georganiseerd voor honderden, soms zelfs duizenden mensen tegelijk en kostte 500 gulden, of nog meer, ik weet de precieze getallen niet meer, voor drie dagen luisteren naar een man op een videoscherm. Deze master zelf zat ergens in het Verre Oosten, en er waren videoverbindingen met diverse collegeruimtes wereldwijd. De cursus was in feite het aanhoren van een lezing, afgesloten door een doorgave/activatie van krachten, waarbij dus je handen geactiveerd werden voor het doorgeven van die energie.
De vervolgcursus was duurder. Het ging bij niveau 4 al om iets van 700 gulden. Het eindniveau zou niveau 7 zijn. Als je niveau 7 gehaald had was je volleerd. De groepen mensen die meededen werden kleiner, maar het ging nog steeds om duizenden mensen wereldwijd, terwijl de lezingen in de diverse landen vooral door vrijwilligers werden gedragen. Niveau 7 had een pittig prijskaartje: 1500 gulden. Reken uit wat de voorgaande cursussen en subcursussen in oplopende bedragen hebben gekost. Ik ben uitgestapt bij niveau 5, toen ik al een paar duizend gulden had uitgegeven, reiskosten niet inbegrepen. En sommige mensen reisden zelfs af naar India om maar niets te missen.

En weet je... het kostte me vreselijk veel moeite om uit te stappen, want ik liep iets belangrijks mis... ik werd opgeleid om mensen te helpen met m'n handen! Wie zou dat niet willen? Eigenlijk was ik niet bezig om andere mensen te helpen, maar om m'n eigen ego op te waarderen. Het duurde nog best wel een tijd voor ik dat gevoel helemaal kwijt was dat ik er verkeerd aan deed om te stoppen, maar toen was ik daarvan echt genezen. En het kostte moeite om dat voor mezelf toe te geven. Dat is een echt gevaarlijke valkuil!
Later hoorde ik dat niveau 7 werd gevolgd door niveau 7+ en 7++. Jaren later ben ik eens iemand tegengekomen die er nog steeds mee bezig was, op niveau 15....

Mijn krachtigste motivatie om eruit te stappen was deze: De gave om andere mensen te helen d.m.v. het doorgeven van universele, kosmische energie (die alles met goddelijke liefdesenergie) te maken heeft, is niet gebonden aan de hoeveelheid geld die je hebt. Zelfs de allerarmste mens heeft die energie tot zijn beschikking.
Wat bij het doorgeven van energie telt is dat je inzelf gelooft, dat jij een wezen van de kosmos bent, dat het contact met de Alkracht niet via een cursus, of voorganger, een diploma of een instituut en zelfs niet via een kerk hoeft te gaan. Als je in veel eerdere levens veel met je handen hebt gemagnetiseerd, dan kan het zijn dat je dit veel makkelijker en sterker kunt dan een ander. Maar wat uiteindelijk werkelijk heelt is de liefde die je in je hebt! Ook zonder je handen kan jouw liefde een geweldige steun voor andere mensen zijn. En wat is erop tegen om een kaarsje aan te steken voor een zieke persoon? Dat komt ook aan!

Een techniek kan je helpen, en natuurlijk kun je best aanwijzingen gebruiken. Ook symbolen kunnen helpen, kunnen dingen versterken.
Maar... blijf reeëel! Gebruik je hart en je verstand samen!! Blijf nadenken en voelen. Jij ben altijd zelf verantwoordelijk voor wat je bij je binnen laat komen en wat je daarmee doet.
Misschien versterkt zo'n cursus dat geloof in jezelf, omdat je nu veel geld hebt uitgegeven en dus met 'recht van diploma' andere mensen 'mag' helpen.
Voor mij had die duurbetaalde cursus wel degelijk nut, want ik weet nu dat de helende krachten uit je handen vanuit de Lichtwereld komen, dat iedereen die krachten in meer of mindere mate tot z'n beschikking heeft, en dat geld of een cursus niet de werkelijke sleutels tot ontsluiting van die krachten zijn. Duurbetaald... maar toch nuttig. Misschien dat deze woorden jou veel geld en desillusies kunnen besparen. Ik hoop het.